Dokumentacja › Obliczenia

32. Próbne pompowania

Współczynnik filtracji k z próbnego pompowania pojedynczej studni w ruchu ustalonym wg BN-71/8950-04 – 14 schematów obliczeniowych, zasięg leja depresji wyznaczany iteracyjnie, tabela wielu pomiarów ze średnią, dziennik pompowania z wykresem s(t) i karta wynikowa.

W aplikacji: Obliczenia → Próbne pompowania

Wstęp

Moduł „Próbne pompowania” oblicza współczynnik filtracji kk warstwy wodonośnej na podstawie próbnego pompowania pojedynczej studni w ruchu ustalonym, wg normy branżowej BN-71/8950-04. Wzorem był moduł „Próbne pompowania” programu GIMSGEO (podręcznik GIMSGEO, s. 141–145) – geocore ma te same 14 schematów obliczeniowych.

Co robi moduł:

  • liczy kk dla otworów zupełnych i niezupełnych, przy zwierciadle napiętym lub swobodnym, z wpływem zbiornika wody powierzchniowej lub bez niego (14 schematów);
  • wyznacza zasięg leja depresji RR – iteracyjnie razem z kk (pętla k↔Rk \leftrightarrow R), z wzoru dobranego automatycznie do schematu albo wybranego ręcznie, albo przyjmuje RR zadane;
  • dla studni niezupełnych przyjmuje współczynnik dodatkowych oporów ξ\xi podany ręcznie albo przybliżony automatycznie;
  • liczy wiele pomiarów (np. kolejne stopnie depresji) tym samym schematem i podaje średnią kk;
  • prowadzi dziennik pompowania (odczyty w czasie) z wykresem depresji s(t)s(t) i przenosi wynik ustalony (QQ, ss) do obliczeń;
  • tworzy kartę (załącznik): wyniki obliczeń ze schematem studni, dziennik i wykres próbnego pompowania – PDF, DXF, SVG, PNG.

Skąd dane. Studnię wiążesz z otworem zlecenia (lista „Otwór”). Przycisk „Pobierz z otworu” kopiuje parametry studni z pola „Piezometr/studnia” karty otworu (wydatek, depresja, średnica, długość filtra, promień leja). Na karcie z otworu pochodzą nazwa otworu, rzędna terenu i współrzędne.

Dokąd trafiają wyniki. Wynik (kk w m/s) widać na liście pompowań pod nazwą badania. Kartę dołączasz do dokumentacji jako załącznik – z podglądu albo przez „Generuj karty…” razem z innymi kartami.

Uwaga. Moduł obsługuje wyłącznie ruch ustalony (wzory Dupuita–Thiema w wersji BN-71/8950-04). Nie ma tu metod dla ruchu nieustalonego (Theis, Cooper–Jacob) ani obliczeń z piezometrów obserwacyjnych – dziennik służy do udokumentowania przebiegu pompowania i do wyboru wyniku ustalonego.

Układ ekranu

Moduł otwierasz z paska zlecenia: „Obliczenia → Próbne pompowania”. W danych demonstracyjnych (zlecenie „Budowa hali magazynowej”) jest pompowanie „Studnia S-1” – otwór P-1, schemat 8, Q=4,5Q = 4{,}5 m³/h, s=1,2s = 1{,}2 m, z dziennikiem 20 odczytów.

Ekran modułu „Próbne pompowania” z otwartym pompowaniem „Studnia S-1”

  1. „Dodaj” – tworzy nowe pompowanie o nazwie „Pompowanie N” (N = liczba istniejących + 1) z wartościami początkowymi: schemat 6, Q=0Q = 0, s=0s = 0, r=0,1r = 0{,}1 m, l=0l = 0, HH puste. Liczba obok nagłówka listy to liczba pompowań w zleceniu.
  2. Lista pompowań – nazwa i podpis. Podpis to wynik k = 7.25·10⁻⁴ m/s (2 cyfry znaczące), gdy obliczenie się udało; w przeciwnym razie „schemat N” albo „schemat N · dziennik” (gdy jest dziennik z co najmniej jednym odczytem głębokości). Menu „⋯” przy pozycji ma „Kopiuj / przenieś do zlecenia…” i usuwanie (pozycja trafia do kosza).
  3. „Podgląd PDF” – podgląd karty bieżącego pompowania (opis w sekcji Generowanie kart). Przycisk jest nieaktywny, gdy nie ma ani poprawnego wyniku kk, ani dziennika.
  4. „Generuj karty…” – karty wielu pompowań naraz (do jednego pliku lub osobno). Na liście generatora są tylko pompowania, dla których karta jest gotowa (jak w p. 3).
  5. „Kosz” – usunięte pompowania; można je przywrócić przez 30 dni. Nad koszem jest „Kopiuj / przenieś…” – kopiowanie lub przenoszenie pompowań (widocznych na liście) do innego zlecenia.
  6. Nazwa pompowania (np. „Studnia S-1”) – trafia do tytułu karty i nazwy pliku. Obok etykieta rodzaju pozycji „pompowanie”.
  7. „Historia” – historia zmian pompowania z możliwością przywrócenia wcześniejszej wersji (wymaga połączenia z internetem). Obok wskaźnik autozapisu – zmiany zapisują się same.
  8. Sekcja „Studnia” – otwór, data, uwagi.
  9. Sekcja „Schemat obliczeniowy” – schemat, wzór, dane wejściowe.

Niżej, po przewinięciu, są sekcje „Wiele pomiarów (n)”, „Dziennik pompowania (n odczytów)” i „Wynik”. Moduł nie ma prawego panelu podglądu – wynik jest na dole edytora, a karta w „Podgląd PDF”. Nad sekcjami pojawia się lista ostrzeżeń walidacji (patrz Typowe problemy).

Wprowadzanie danych

Studnia

Sekcja „Studnia” i początek sekcji „Schemat obliczeniowy”

  1. „Otwór” – lista otworów zlecenia. Wybór otworu włącza przycisk „Pobierz z otworu”; na karcie otwór występuje jako „Otwór (studnia)” i „Nr otworu pompowanego”.
  2. „Data pompowania” – data badania (na karcie: „Data badania”).
  3. „Uwagi” – tekst dowolny, drukowany na karcie pod wynikami („Uwagi: …”).
  4. „Pobierz z otworu” – kopiuje dane z pola „Piezometr/studnia” wybranego otworu (szczegóły niżej).
  5. Lista schematu obliczeniowego (14 pozycji – patrz Schematy obliczeniowe).
  6. Wzór wybranego schematu w zapisie tekstowym, np. k = 0,732·Q / [s·(2H − s)] · [lg(R/r) + 0,217·ξ]. Pod nim przypomnienie: „Q w m³/s (w polu wpisz m³/h – przeliczenie automatyczne), k w m/s.”
  7. „Wzór na zasięg leja R” – automatycznie albo ręcznie (patrz Zasięg leja depresji R).
Pole Jednostka Opis Uwagi
„Otwór” – otwór, w którym wykonano studnię lista otworów zlecenia; placeholder „Wybierz otwór”
„Data pompowania” data dzień pompowania na karcie w nagłówku i w „Założeniach obliczeniowych”
„Uwagi” – opis pompowania np. „Pompowanie jednostopniowe, stabilizacja po 6 h.”

„Pobierz z otworu”. Pole „Piezometr/studnia” otworu ma 12 wartości (góra filtra, długość filtra, rura podfiltrowa, średnica, rura osłonowa, kryza, rodzaj „p”/„s”, wydatek, depresja, współczynnik filtracji, wydatek jednostkowy, promień leja). Do pompowania trafiają:

Wartość z otworu Pole pompowania Przeliczenie
„Wydatek studni” [m³/h] QQ bez zmian
„Depresja w studni” [m] ss bez zmian
„Średnica piezometru/studni” [mm] rr [m] r=D/2000r = D/2000
„Długość filtra” [m] ll bez zmian
„Promień leja depresji” [m] RR bez zmian

Wartość równa 0 w otworze nie nadpisuje wartości w pompowaniu (zostaje dotychczasowa). Gdy pole „Piezometr/studnia” jest puste lub błędne, pojawia się komunikat „Otwór nie ma uzupełnionego pola „Piezometr/studnia””; po skopiowaniu – „Pobrano dane piezometru/studni”.

Uwaga. Średnica jest zawsze przeliczana na promień, także gdy w pompowaniu był już wpisany inny rr. W danych demo otwór P-1 ma średnicę piezometru 50 mm – po „Pobierz z otworu” promień zmieni się z 0,0635 m na 0,025 m.

Schemat obliczeniowy

Pod listą schematów i polem „Wzór na zasięg leja R” są pola danych. Widać tylko te pola, których wymaga wybrany schemat (tabela w Schematy obliczeniowe). Liczby zatwierdzasz wyjściem z pola (przecinek lub kropka dziesiętna). Puste pole QQ, ss, rr lub ll oznacza 0; puste MM, HH, aa, m0m_0, ε\varepsilon, ξ\xi, RR – brak wartości.

Pola danych schematu 8 (pompowanie „Studnia S-1”)

  1. „Q – wydatek [m³/h]” – ustalony wydatek pompowania.
  2. „s – depresja [m]” – depresja w studni (obniżenie zwierciadła przy wydatku QQ).
  3. „r – promień studni [m]” – promień studni (filtra).
  4. „l – czynna długość filtra [m]” – długość czynnej (zanurzonej) części filtra.
  5. „H – słup wody nad spągiem [m]” – miąższość warstwy wodonośnej o zwierciadle swobodnym przed pompowaniem.
  6. „ξ – opory studni (puste = auto)” – współczynnik dodatkowych oporów studni niezupełnej.
  7. „R – zasięg leja (puste = iteracyjnie) [m]” – zasięg leja zadany ręcznie.
Pole Jednostka Opis Kiedy widoczne / wymagane
„Q – wydatek [m³/h]” m³/h wydatek studni; do wzorów przeliczany na m³/s (Q/3600Q/3600) zawsze; wymagane Q>0Q > 0
„s – depresja [m]” m depresja w studni zawsze; wymagane s>0s > 0
„r – promień studni [m]” m promień studni zawsze; wymagane r>0r > 0; nowe pompowanie: 0,1
„l – czynna długość filtra [m]” m czynna część filtra zawsze widoczne; wymagane l>0l > 0 w schematach 3, 7, 9, 11, 12, 13, 14
„M – miąższość warstwy napiętej [m]” m miąższość warstwy o zwierciadle napiętym schematy 1, 2, 4, 5 (wymagane M>0M > 0)
„H – słup wody nad spągiem [m]” m wysokość zwierciadła statycznego nad spągiem warstwy widoczne w schematach 6–14; wymagane H>sH > s w 6, 8, 10, 14
„a – odległość od brzegu zbiornika [m]” m odległość studni od brzegu zbiornika wody powierzchniowej widoczne w 4, 5, 9–13; wymagane a>0a > 0 w 4, 5, 10–13
„m0 – środek filtra nad spągiem [m]” m wysokość środka filtra nad spągiem warstwy tylko schemat 12 (wymagane m0>0m_0 > 0)
„ε – położenie filtra [-]” – współczynnik położenia filtra schematy 3 i 9; puste lub 0 = 1
„ξ – opory studni (puste = auto)” – dodatkowy opór studni niezupełnej schematy 2, 5, 8; puste = przybliżenie automatyczne
„R – zasięg leja (puste = iteracyjnie) [m]” m zasięg leja zadany schematy 1, 2, 6, 8, 14; puste = iteracja k↔Rk \leftrightarrow R

Uwaga. W schemacie 9 pole „a” ma etykietę „odległość od brzegu zbiornika”, ale we wzorze 9 (warstwa nieograniczona, bez zbiornika) występuje w sumie (l+a)(l + a) – zgodnie z GIMSGEO s. 144. Znaczenie aa w tym schemacie (zapewne zagłębienie górnej krawędzi filtra pod zwierciadłem) jest (do weryfikacji) w BN-71/8950-04. Pole nie jest wymagane – puste daje a=0a = 0.

Lista schematów:

Lista 14 schematów obliczeniowych

Lista wzorów zasięgu leja:

Lista „Wzór na zasięg leja R”

Pozycja listy Działanie
„automatycznie (wg schematu)” wartość domyślna; wzór wynika ze schematu (zbiornik → 2a2a, zwierciadło swobodne → Kusakin, napięte → Sichardt)
„R = 575·s·√(H·k) – zwierciadło swobodne” zawsze wzór Kusakina (gdy HH podane; bez HH – jak „automatycznie”)
„R = 3000·s·√k – zwierciadło napięte” zawsze wzór Sichardta
„R = 2a – zbiornik powierzchniowy” zawsze R=2aR = 2a (gdy aa podane; bez aa – jak „automatycznie”)

Wiele pomiarów

Sekcja „Wiele pomiarów (n)” liczy kilka pompowań tej samej studni (np. kolejne stopnie depresji) tym samym schematem i tymi samymi danymi studni. W wierszu podajesz tylko to, co się zmienia; puste komórki biorą wartości z sekcji „Schemat obliczeniowy”.

Sekcja „Wiele pomiarów” – trzy stopnie depresji i średnia k

  1. Kolumny tabeli: „Nr badania”, „Q [m³/h]”, „s [m]”, „H [m]”, „R zadane [m]”, „Wzór R (sw / nap / 2a)”.
  2. Tabela pomiarów – edycja jak w arkuszu: zaznacz komórkę i wklej (Ctrl+V) blok z Excela, Enter lub F2 – edycja, strzałki i Tab – nawigacja, Delete – czyszczenie komórki, ikona kosza – usunięcie wiersza, „+” – nowy wiersz, „Wyczyść” – usunięcie wszystkich wierszy.
  3. Tabela wyników z wierszem „Średnia z n pomiarów”.
Kolumna Jednostka Opis Puste =
„Nr badania” – oznaczenie pomiaru kolejny numer wiersza
„Q [m³/h]” m³/h wydatek tego stopnia QQ z sekcji „Schemat obliczeniowy”
„s [m]” m depresja tego stopnia ss z sekcji „Schemat obliczeniowy”
„H [m]” m słup wody nad spągiem HH z sekcji „Schemat obliczeniowy”
„R zadane [m]” m zasięg leja zadany dla wiersza iteracja k↔Rk \leftrightarrow R (patrz uwaga)
„Wzór R (sw / nap / 2a)” tekst wzór zasięgu leja dla wiersza wzór z pola „Wzór na zasięg leja R”

W kolumnie „Wzór R” wpisz: tekst zaczynający się od „sw” lub „sich” → R=575 sHkR = 575\,s\sqrt{Hk}; od „nap” lub „conf” → R=3000 skR = 3000\,s\sqrt{k}; „2a” lub tekst od „zb” → R=2aR = 2a; każdy inny niepusty tekst → „automatycznie”.

Wiersz jest liczony, gdy ma wpisaną co najmniej jedną z wartości QQ, ss, HH, RR albo „Nr badania”. Tabela wyników ma kolumny „Nr”, „Q [m³/h]”, „s [m]”, „R [m]”, „Wzór R”, „k [m/s]”, „k [m/d]”. Wiersz z błędem pokazuje komunikat (np. „Uzupełnij: s”) zamiast kk i nie wchodzi do średniej.

Uwaga. Kolumna „R zadane” nie dziedziczy wartości z pola „R – zasięg leja” sekcji „Schemat obliczeniowy” – pusta komórka oznacza zawsze obliczenie iteracyjne, nawet gdy w sekcji wyżej RR jest zadane. Jeśli chcesz liczyć z jednym zadanym RR, wpisz je w każdym wierszu.

Średnia jest arytmetyczna z poprawnych wierszy:

kˉ=1n∑i=1nki\bar{k} = \frac{1}{n}\sum_{i=1}^{n} k_i

Przykład (zrzut wyżej, schemat 8, dane studni z „Studnia S-1”): stopnie Q/sQ/s = 4,5/1,2, 6/1,6 i 3/0,8 m³/h/m dają kk = 7,249·10⁻⁴, 8,386·10⁻⁴ i 6,228·10⁻⁴ m/s (RR = 30,0; 43,0; 18,5 m), średnia kˉ=7,288⋅10−4\bar{k} = 7{,}288\cdot10^{-4} m/s = 62,964 m/d.

Wynik główny (sekcja „Wynik”, karta) jest zawsze liczony z danych sekcji „Schemat obliczeniowy” – średnia z tabeli go nie zastępuje; na karcie średnia jest w osobnej tabeli „Wyniki pomiarów”.

Dziennik pompowania

Sekcja „Dziennik pompowania (n odczytów)” dokumentuje przebieg pompowania: nagłówek (dane studni, pompy, osoby), odczyty głębokości zwierciadła w czasie, wykres depresji s(t)s(t) i wynik ustalony. Wzorem był „Dziennik próbnego pompowania” i „Wykres próbnego pompowania” programu GeoStar HS.

Nagłówek dziennika pompowania

  1. „Wstaw harmonogram odczytów” – wstawia 20 wierszy w czasach 0, 5, 10, 15, 20, 25, 30, 40, 50, 60, 75, 90, 105, 120, 150, 180, 210, 240, 270, 300 min (komunikat „Wstawiono harmonogram 20 odczytów (0–300 min)”). Gdy jest wpisana „Godzina rozpoczęcia”, wiersze dostają też godziny, a gdy dodatkowo „Data rozpoczęcia obserwacji” – daty (z przejściem przez północ). Przycisk działa tylko przy pustej tabeli odczytów (podpowiedź „Dostępne przy pustej tabeli odczytów”).
  2. „Przenieś do obliczeń (Q, s)” – wpisuje wynik ustalony do pól QQ i ss sekcji „Schemat obliczeniowy” (ss zaokrąglone do 0,001 m; QQ tylko, gdy jest w dzienniku). Komunikat np. „Przeniesiono do obliczeń: Q = 4.5 m³/h, s = 1.200 m”. Przycisk jest nieaktywny, gdy w dzienniku nie ma żadnego odczytu głębokości.
  3. „Rzędna terenu [m n.p.m.]” – puste (placeholder „z otworu”) = rzędna otworu.
  4. „Rzędna kryzy [m n.p.m.]”.
  5. „Zwierciadło statyczne – głębokość [m]” – puste (placeholder „z 1. odczytu”) = pierwsza wpisana głębokość w tabeli.
  6. „Rodzaj pompowania” (placeholder „np. sprawdzające”).
  7. „Data rozpoczęcia obserwacji”.
  8. „Godzina rozpoczęcia”.
  9. „Pracownik dozoru geologicznego”.
  10. „Sporządził”.
Pole Jednostka Opis Uwagi
„Rzędna terenu [m n.p.m.]” m n.p.m. rzędna terenu przy studni puste = rzędna otworu
„Rzędna kryzy [m n.p.m.]” m n.p.m. rzędna kryzy (punktu pomiaru) tylko na karcie
„Zwierciadło statyczne – głębokość [m]” m głębokość zwierciadła przed pompowaniem puste = głębokość z 1. odczytu; podstawa liczenia depresji
„Rodzaj pompowania” – np. „sprawdzające” tylko na karcie
„Charakterystyka pompy” – np. „pompa głębinowa 4″, 0,75 kW” tylko na karcie
„Rodzaj przyrządu pomiaru wydajności” – np. „wodomierz” tylko na karcie
„Data rozpoczęcia obserwacji” data początek pompowania puste = data 1. wiersza; używana też do liczenia czasu
„Godzina rozpoczęcia” GG:MM początek pompowania tylko dla „Wstaw harmonogram odczytów”
„Data zakończenia” data koniec pompowania puste = data ostatniego wiersza
„Pracownik dozoru geologicznego” – osoba tylko na karcie
„Geolog dokumentujący” – osoba tylko na karcie
„Sporządził” – osoba na karcie pod tabelą odczytów

Pod nagłówkiem jest tabela odczytów (edycja jak w „Wiele pomiarów”: wklejanie z Excela, Enter, strzałki, „Wyczyść”). Podpowiedź pod pustą tabelą: „Wklej odczyty z Excela albo wstaw domyślny harmonogram”.

Tabela odczytów, tabela t–s i wykres depresji

  1. „Czas [min] (puste = z godziny)” – czas od rozpoczęcia pompowania; wpisany ma pierwszeństwo przed liczonym z daty i godziny.
  2. „Głębokość do ZWG [m]” – odczyt głębokości zwierciadła wody; podstawa depresji.
  3. Podpowiedź o wklejaniu i licznik wierszy.
  4. „Wyczyść” – usuwa wszystkie odczyty.
Kolumna Jednostka Opis
„Data” RRRR-MM-DD data odczytu; pusta = data poprzedniego wiersza
„Godzina” GG:MM (także GG.MM) godzina odczytu
„Czas [min] (puste = z godziny)” min czas od rozpoczęcia
„Głębokość do ZWG [m]” m głębokość zwierciadła wody od punktu pomiaru
„Q [mm]” mm odczyt przyrządu pomiaru wydajności (np. wysokość strumienia) – tylko na karcie
„Q [m³/h]” m³/h wydajność – używana w wyniku ustalonym
„Temp. wody [°C]” °C temperatura wody
„Temp. pow. [°C]” °C temperatura powietrza
„Klarowność wody” – np. „mętna”, „klarowna”
„Uwagi” – tekst

Pod tabelą odczytów:

Tabela t–s, wykres s(t) i wynik ustalony

  1. Tabela „Lp / t [h:mm] / s [m]” – czas od rozpoczęcia (w godzinach i minutach) i obliczona depresja każdego niepustego wiersza.
  2. Wykres depresji – oś czasu „Czas t [min]” u góry, oś „Depresja s [m]” skierowana w dół. Wymaga co najmniej 2 odczytów z czasem i głębokością (inaczej napis „Wykres s(t) – co najmniej 2 odczyty z czasem i głębokością.”).
  3. „Wynik ustalony (odczyt n, t = h:mm): s = … m, Q = … m³/h” – wartości, które przeniesie przycisk „Przenieś do obliczeń (Q, s)”.

Jak liczony jest czas. Dla każdego wiersza:

  • jeżeli wpisano „Czas [min]” – przyjmowany jest ten czas;
  • w przeciwnym razie czas = (data + godzina wiersza) − (data + godzina pierwszego wiersza z godziną);
  • wiersz bez daty dziedziczy datę poprzedniego; gdy godzina maleje względem poprzedniego wiersza, doliczana jest doba;
  • wiersze przed pierwszą datą dostają „Datę rozpoczęcia obserwacji”, a gdy jej brak – datę liczoną wstecz od pierwszego wiersza z datą;
  • wiersz bez czasu i bez godziny nie ma czasu (nie trafia na wykres).

Depresja:

si=zi−z0s_i = z_i - z_0

gdzie ziz_i – „Głębokość do ZWG” w wierszu ii [m], z0z_0 – „Zwierciadło statyczne – głębokość” albo (gdy puste) pierwsza wpisana głębokość [m].

Wynik ustalony – ostatni wiersz z głębokością; QQ z tego wiersza, a gdy jest pusty – z najbliższego wcześniejszego wiersza z QQ. Moduł nie sprawdza, czy depresja się ustabilizowała – oceń to na wykresie.

Podziałka osi wykresu. Koniec osi to najbliższa „okrągła” wartość ≥\ge maksimum: mantysa maksimum zaokrąglana w górę do 1; 1,5; 2; 2,5; 3; 4; 5; 6; 8; 10 (× potęga 10), z odpowiednio 5, 3, 4, 5, 6, 4, 5, 6, 4, 5 przedziałami. Oś depresji zaczyna się od 0 (albo od ujemnej wielokrotności kroku, gdy są depresje ujemne).

Przykład z danych demo: zwierciadło statyczne = 1,40 m (pierwszy odczyt, 09:00), ostatni odczyt 14:00 – głębokość 2,60 m, tt = 5:00, s=2,60−1,40=1,20s = 2{,}60 - 1{,}40 = 1{,}20 m, Q=4,5Q = 4{,}5 m³/h – te wartości są w sekcji „Schemat obliczeniowy”.

Wynik

Sekcja „Wynik” dla „Studnia S-1”

  1. kk [m/s] – współczynnik filtracji w zapisie wykładniczym (4 cyfry znaczące).
  2. kk [m/d] – k⋅86 400k \cdot 86\,400, 3 miejsca po przecinku.
  3. RR [m] i użyty wzór (np. „R = 575·s·√(H·k)”, „R = 2a”, „R zadane”).
  4. ξ\xi – współczynnik oporów (tylko schematy 2, 5, 8).
  5. „Iteracje: n” – liczba kroków pętli k↔Rk \leftrightarrow R (tylko gdy iteracja była wykonywana).

Gdy brakuje danych, zamiast wyniku jest komunikat „Uzupełnij: …” (lista brakujących wielkości), a gdy wynik jest ujemny lub nieskończony – „Wynik niefizyczny – sprawdź dane wejściowe”.

Kopiowanie, historia, kosz

  • „Kopiuj / przenieś do zlecenia…” (menu „⋯” pozycji) i „Kopiuj / przenieś…” (pod listą) – kopiują lub przenoszą pompowania do innego zlecenia.
  • „Historia” – wcześniejsze wersje pompowania, przywracanie (wymaga sieci i zapisanych zmian).
  • „Kosz” – przywracanie usuniętych pompowań przez 30 dni. Usunięcie wymaga potwierdzenia („Pozycja trafi do kosza. Możesz ją przywrócić przez 30 dni.”).

Moduł nie ma importu z plików ani funkcji „Kopiuj z istniejącego”; dane odczytów i pomiarów wklejasz z arkusza do tabel.

Generowanie kart

„Podgląd PDF” otwiera podgląd karty z panelem opcji po prawej.

Podgląd karty pompowania i panel opcji

  1. „Nr załącznika” – wzorzec numeru; zmienna w $…$ rośnie dla kolejnych kart w kolejności listy (np. 2.$4$c → 2.4c, 2.5c…). Pod polem: „Ta karta: …” – numer wyliczony dla bieżącej karty. Domyślnie $1$.
  2. „Język karty” – „Polski” albo „English” (tłumaczone są nagłówki, opisy i nazwy parametrów).
  3. „Skala szarości” – karta w odcieniach szarości.
  4. „Wydruk eko” – „bez wypełnień barwnych – kontury i szrafury”.
  5. „PDF” – pobranie karty w PDF.
  6. „DXF (CAD)” – rysunek do programów CAD.
  7. „SVG” – „Grafika wektorowa – do edycji i wstawienia w raport”.
  8. „PNG” – „Obraz 300 dpi”.
  9. „Edytor” – powrót do edycji.

Plik ma nazwę probne_pompowanie_<nazwa> (znaki spoza liter, cyfr i „-” zamieniane na „_”, polskie litery bez ogonków). Karty wielu pompowań tworzysz przyciskiem „Generuj karty…” (tytuł okna „Generuj: próbne pompowanie”).

Z czego składa się karta. Karta ma do trzech rodzajów stron, numerowanych „Strona i/n”:

Strona Kiedy jest
„Wyniki obliczeń współczynnika filtracji:” gdy obliczenie kk się udało
„Dziennik próbnego pompowania:” (25 odczytów na stronę) gdy dziennik ma co najmniej jeden odczyt głębokości
„Wykres próbnego pompowania:” gdy są co najmniej 2 odczyty z czasem i głębokością

Gdy obliczenie się nie udało, ale jest dziennik, karta ma tylko strony dziennika i wykresu. Dla „Studnia S-1” karta ma 3 strony.

Karta – strona 1: wyniki obliczeń współczynnika filtracji

Karta – strona 2: dziennik próbnego pompowania

Karta – strona 3: wykres próbnego pompowania

Dane na karcie

Strona „Wyniki obliczeń współczynnika filtracji”

Element Zawartość Warunek
Nagłówek firma, tytuł „Wyniki obliczeń współczynnika filtracji:” + nazwa pompowania, „Załącznik n” zawsze
Schemat studni rysunek w stylu GIMSGEO: grunt (warstwa wodonośna kropkowana; przy zwierciadle napiętym nad nią strop kreskowany), zwierciadło statyczne (linia przerywana z trójkątem), lej depresji, studnia z filtrem, zbiornik (przy schematach ze zbiornikiem); wymiary rr, RR (albo aa przy zbiorniku), ss, MM (napięte) lub HH (swobodne), ll (studnie niezupełne); napisy „Q = … m³/h”, „s = … m” zawsze; rysunek poglądowy – proporcje przybliżone
Podpis „Przyjęty schemat obliczeniowy – n. …” zawsze
Wzór wzór na kk dla schematu (jak w edytorze) zawsze
„Założenia obliczeniowe” „Otwór (studnia):”, „Data badania:”, „Norma:” BN-71/8950-04, „Ruch wody:” ustalony, pojedyncza studnia zawsze
Tabela danych Parametr / Symbol / Wartość / Jednostka – pola widoczne w schemacie i wypełnione (np. wydatek QQ m³/h, depresja ss, promień studni rr, czynna długość filtra ll, słup wody nad spągiem HH) zawsze
„Wyniki obliczeń” współczynnik filtracji kk w m/s, m/d i cm/s; zasięg leja depresji RR [m]; wzór na zasięg leja; współczynnik oporów studni ξ\xi; liczba iteracji k↔Rk \leftrightarrow R zawsze („—”, gdy nie dotyczy)
„Wyniki pomiarów” Nr badania, Q [m³/h], s [m], H [m], R [m], Wzór R, k [m/s], k [m/d]; wiersz „Średnia” z nn i średnim kk gdy tabela „Wiele pomiarów” ma wiersze
„Uwagi:” tekst pola „Uwagi” gdy wypełnione
Przypis wzory zasięgu leja i przybliżenia ξ\xi zawsze

Strony „Dziennik próbnego pompowania”

Tabela nagłówka (pierwsza strona dziennika):

Lewa kolumna Prawa kolumna
„Nazwa zlecenia” „X” (współrzędna otworu)
„Nr otworu pompowanego” „Y” (współrzędna otworu)
„Rzędna terenu” (z dziennika lub otworu) „H” (rzędna otworu)
„Rzędna kryzy” „Rodzaj pompowania”
„Charakterystyka pompy” „Rodzaj przyrządu pomiaru wydajności”
„Data rozpoczęcia obserwacji” „Data zakończenia”
„Pracownik dozoru geologicznego” „Geolog dokumentujący”

Tabela odczytów: „Lp”, „Data”, „Godzina”, „Czas od rozp. pompowania [h]” (h:mm), „Głębokość do ZWG [m]”, „Depresja [m]”, „Q [mm]”, „Q [m³/h]”, „Temp. wody [°C]”, „Temp. pow. [°C]”, „Klarowność wody”, „Uwagi” – 25 wierszy na stronę, liczby z przecinkiem i 2 miejscami po przecinku. Na ostatniej stronie dziennika: „Sporządził: …” (puste – wykropkowane miejsce).

Strona „Wykres próbnego pompowania”

Wykres depresji od czasu (oś „Czas t [min]” u góry, „Depresja s [m]” w dół, punkty połączone linią) i – gdy punktów jest najwyżej 40 – tabela „Lp / Czas [min] / Depresja [m]”.

Interpretacja i obliczenia

Oznaczenia

Symbol Jednostka Znaczenie
kk m/s współczynnik filtracji
QQ m³/s wydatek studni (w polu wpisujesz m³/h; Q[m3/s]=Q[m3/h]/3600Q_{[m^3/s]} = Q_{[m^3/h]}/3600)
ss m depresja w studni
rr m promień studni
ll m czynna długość filtra
MM m miąższość warstwy wodonośnej o zwierciadle napiętym
HH m wysokość zwierciadła statycznego nad spągiem warstwy (zwierciadło swobodne)
hh m wysokość zwierciadła w studni nad spągiem podczas pompowania, h=H−sh = H - s
RR m zasięg leja depresji
aa m odległość studni od brzegu zbiornika wody powierzchniowej (w schemacie 9 – patrz uwaga w Schemat obliczeniowy)
m0m_0 m wysokość środka filtra nad spągiem warstwy
ε\varepsilon – współczynnik położenia filtra (domyślnie 1)
ξ\xi – współczynnik dodatkowych oporów filtracyjnych studni niezupełnej
lg⁡\lg – logarytm dziesiętny; ln⁡\ln – naturalny; arsinh⁡\operatorname{arsinh} – area sinus hiperboliczny

Wszystkie wzory pochodzą z BN-71/8950-04 w postaci podanej w podręczniku GIMSGEO (s. 141–145); w geocore są w pliku src/lib/pumping.ts.

Schematy obliczeniowe

Nr Etykieta w aplikacji Zwierciadło Zbiornik Używa RR Wymagane dane
1 „Otwór zupełny, zwierciadło napięte” napięte – tak Q,s,r,MQ, s, r, M
2 „Otwór niezupełny, warstwa o ograniczonej miąższości, zwierciadło napięte” napięte – tak Q,s,r,MQ, s, r, M (+ ll dla ξ\xi auto)
3 „Otwór niezupełny, warstwa o nieograniczonej miąższości, zwierciadło napięte” napięte – nie Q,s,r,lQ, s, r, l
4 „Otwór zupełny, zwierciadło napięte, wpływ zbiornika powierzchniowego” napięte tak nie Q,s,r,M,aQ, s, r, M, a
5 „Otwór niezupełny, zwierciadło napięte, wpływ zbiornika powierzchniowego” napięte tak nie Q,s,r,M,aQ, s, r, M, a (+ ll dla ξ\xi auto)
6 „Otwór zupełny, zwierciadło swobodne” swobodne – tak Q,s,rQ, s, r, H>sH > s
7 „Otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy spągu warstwy” swobodne – nie Q,s,r,lQ, s, r, l
8 „Otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy zwierciadle” swobodne – tak Q,s,rQ, s, r, H>sH > s (+ ll dla ξ\xi auto)
9 „Otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy zwierciadle, warstwa nieograniczona” swobodne – nie Q,s,r,lQ, s, r, l
10 „Otwór zupełny, zwierciadło swobodne, wpływ zbiornika powierzchniowego” swobodne tak nie Q,s,rQ, s, r, H>sH > s, aa
11 „Otwór niezupełny, zw. swobodne, wpływ zbiornika, filtr przy spągu” swobodne tak nie Q,s,r,l,aQ, s, r, l, a
12 „Otwór niezupełny, zw. swobodne, wpływ zbiornika, filtr odsunięty od spągu” swobodne tak nie Q,s,r,l,a,m0Q, s, r, l, a, m_0
13 „Otwór niezupełny, zw. swobodne, wpływ zbiornika, warstwa nieograniczona” swobodne tak nie Q,s,r,l,aQ, s, r, l, a
14 „Otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, poprawka Forchheimera” swobodne – tak Q,s,r,lQ, s, r, l, H>sH > s, l≤2hl \le 2h

„Używa RR” – RR występuje we wzorze, więc jest liczone iteracyjnie razem z kk albo zadane. W pozostałych schematach RR jest liczone po wyznaczeniu kk, tylko informacyjnie (wynik, rysunek).

Schemat 1 – otwór zupełny, zwierciadło napięte

Filtr na całej miąższości MM warstwy napiętej; przepływ radialny do zasięgu RR (wzór Dupuita–Thiema).

k=0,366 Q lg⁡RrM sk = \frac{0{,}366\,Q\,\lg\dfrac{R}{r}}{M\,s}

Schemat 2 – otwór niezupełny, warstwa ograniczona, zwierciadło napięte

Filtr krótszy od miąższości MM; dodatkowy opór dopływu do studni niezupełnej ujmuje ξ\xi.

k=0,366 QM s(lg⁡Rr+0,217 ξ)k = \frac{0{,}366\,Q}{M\,s}\left(\lg\frac{R}{r} + 0{,}217\,\xi\right)

Schemat 3 – otwór niezupełny, warstwa nieograniczona, zwierciadło napięte

Miąższość warstwy praktycznie nieograniczona względem długości filtra – MM i RR nie występują.

k=0,366 Ql s lg⁡1,47 lε rk = \frac{0{,}366\,Q}{l\,s}\,\lg\frac{1{,}47\,l}{\varepsilon\,r}

Schemat 4 – otwór zupełny, zwierciadło napięte, wpływ zbiornika

Studnia w odległości aa od brzegu zbiornika (rzeki, jeziora) zasilającego warstwę – zasięg leja zastępuje 2a2a (metoda zwierciadlanego odbicia).

k=0,366 QM s lg⁡2ark = \frac{0{,}366\,Q}{M\,s}\,\lg\frac{2a}{r}

Schemat 5 – otwór niezupełny, zwierciadło napięte, wpływ zbiornika

k=0,366 QM s(lg⁡2ar+0,217 ξ)k = \frac{0{,}366\,Q}{M\,s}\left(\lg\frac{2a}{r} + 0{,}217\,\xi\right)

Schemat 6 – otwór zupełny, zwierciadło swobodne

Filtr na całej wysokości słupa wody HH; wzór Dupuita dla zwierciadła swobodnego (H2−h2=s(2H−s)H^2 - h^2 = s(2H - s)).

k=0,732 Q lg⁡Rrs (2H−s)k = \frac{0{,}732\,Q\,\lg\dfrac{R}{r}}{s\,(2H - s)}

Schemat 7 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy spągu

Filtr przylega do spągu warstwy wodonośnej.

k=0,366 Ql s lg⁡1,32 lrk = \frac{0{,}366\,Q}{l\,s}\,\lg\frac{1{,}32\,l}{r}

Schemat 8 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy zwierciadle

Filtr przylega do hydrostatycznego (statycznego) poziomu wody.

k=0,732 Qs (2H−s)(lg⁡Rr+0,217 ξ)k = \frac{0{,}732\,Q}{s\,(2H - s)}\left(\lg\frac{R}{r} + 0{,}217\,\xi\right)

Schemat 9 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, filtr przy zwierciadle, warstwa nieograniczona

k=0,366 Q(l+a) s lg⁡1,47 (l+a)ε rk = \frac{0{,}366\,Q}{(l + a)\,s}\,\lg\frac{1{,}47\,(l + a)}{\varepsilon\,r}

Schemat 10 – otwór zupełny, zwierciadło swobodne, wpływ zbiornika

k=0,732 Qs (2H−s) lg⁡2ark = \frac{0{,}732\,Q}{s\,(2H - s)}\,\lg\frac{2a}{r}

Schemat 11 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, wpływ zbiornika, filtr przy spągu

k=0,16 Ql s(2,3 lg⁡1,32 lr−arsinh⁡0,9 la)k = \frac{0{,}16\,Q}{l\,s}\left(2{,}3\,\lg\frac{1{,}32\,l}{r} - \operatorname{arsinh}\frac{0{,}9\,l}{a}\right)

Schemat 12 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, wpływ zbiornika, filtr odsunięty od spągu

k=0,732 Qs[l+slg⁡2ar+llg⁡0,66 lr+0,25 lm0 lg⁡a2m02−0,14 l2]k = \frac{0{,}732\,Q}{s\left[\dfrac{l + s}{\lg\dfrac{2a}{r}} + \dfrac{l}{\lg\dfrac{0{,}66\,l}{r} + 0{,}25\,\dfrac{l}{m_0}\,\lg\dfrac{a^2}{m_0^2 - 0{,}14\,l^2}}\right]}

Wyrażenie ma sens fizyczny, gdy m02>0,14 l2m_0^2 > 0{,}14\,l^2 (filtr odsunięty od spągu na tyle, że logarytm jest określony); w przeciwnym razie wynik jest niefizyczny.

Schemat 13 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, wpływ zbiornika, warstwa nieograniczona

k=0,732 Qs[l+slg⁡2ar+lB]B={lg⁡0,66 lr−0,22 arsinh⁡0,44 ladla l<alg⁡0,66 lr−0,11 ladla l≥ak = \frac{0{,}732\,Q}{s\left[\dfrac{l + s}{\lg\dfrac{2a}{r}} + \dfrac{l}{B}\right]} \qquad B = \begin{cases} \lg\dfrac{0{,}66\,l}{r} - 0{,}22\,\operatorname{arsinh}\dfrac{0{,}44\,l}{a} & \text{dla } l < a \\[2ex] \lg\dfrac{0{,}66\,l}{r} - 0{,}11\,\dfrac{l}{a} & \text{dla } l \ge a \end{cases}

W edytorze i na karcie wyświetlana jest tylko postać dla l<al < a; aplikacja sama przełącza się na drugą postać, gdy l≥al \ge a (jak w GIMSGEO s. 145).

Schemat 14 – otwór niezupełny, zwierciadło swobodne, poprawka Forchheimera

k=0,732 Q lg⁡RrH2−h2⋅1b,h=H−s,b=lh  2h−lh4k = \frac{0{,}732\,Q\,\lg\dfrac{R}{r}}{H^2 - h^2}\cdot\frac{1}{b}, \qquad h = H - s, \qquad b = \sqrt{\frac{l}{h}}\;\sqrt[4]{\frac{2h - l}{h}}

Poprawka Forchheimera bb wymaga l≤2hl \le 2h – inaczej pierwiastek czwartego stopnia nie istnieje (komunikat „Uzupełnij: l ≤ 2h”).

Współczynnik oporów ξ

W schematach 2, 5 i 8 występuje ξ\xi. Gdy pole „ξ – opory studni (puste = auto)” jest puste, aplikacja przyjmuje przybliżenie typu Muskata (ζ=ξ/2\zeta = \xi/2):

ξ=2(Ml−1)ln⁡1,47 lr\xi = 2\left(\frac{M}{l} - 1\right)\ln\frac{1{,}47\,l}{r}
  • w schematach 2 i 5 za MM podstawiana jest miąższość warstwy napiętej MM, w schemacie 8 – słup wody HH;
  • ξ=0\xi = 0, gdy l≥Ml \ge M (filtr na całej miąższości – studnia zupełna) albo gdy MM, ll lub rr nie są dodatnie.

Uwaga. W schematach 2, 5 i 8 pole ll nie jest wymagane. Gdy zostawisz l=0l = 0, przybliżenie da ξ=0\xi = 0 i studnia zostanie policzona jak zupełna – bez ostrzeżenia. Przy studni niezupełnej zawsze wpisz ll albo ξ\xi.

Zasięg leja depresji R

Aplikacja ma trzy wzory na RR [m] (kk w m/s, ss, HH, aa w m):

Wzór Nazwa Stosowany automatycznie
R=2aR = 2a zbiornik powierzchniowy (zwierciadlane odbicie) schematy ze zbiornikiem (4, 5, 10–13), gdy podano aa
R=575 s H kR = 575\,s\,\sqrt{H\,k} wzór Kusakina schematy ze zwierciadłem swobodnym, gdy podano HH
R=3000 s kR = 3000\,s\,\sqrt{k} wzór Sichardta pozostałe (zwierciadło napięte; swobodne bez HH)

Kolejność wyboru przy „automatycznie (wg schematu)”: najpierw 2a2a (schemat ze zbiornikiem i aa podane), potem Kusakin (zwierciadło swobodne i HH podane), w końcu Sichardt. Wybór ręczny w polu „Wzór na zasięg leja R” (albo w kolumnie „Wzór R” tabeli pomiarów) wymusza wzór; gdy wymuszony wzór nie ma danych (aa lub HH), stosowana jest kolejność automatyczna. Na liście wyboru wzory nie mają nazw autorów – opisane są jako „zwierciadło swobodne” / „zwierciadło napięte” / „zbiornik powierzchniowy”.

Uwaga. Wzór ręczny zmienia wynik tylko w schematach, w których RR występuje we wzorze na kk (1, 2, 6, 8, 14). W pozostałych wpływa jedynie na pokazany zasięg leja.

Iteracja k ↔ R

W schematach 1, 2, 6, 8 i 14 bez zadanego RR współczynnik kk zależy od RR, a RR od kk. Aplikacja liczy kolejne przybliżenia:

  1. start: R0=100R_0 = 100 m, k0=k(R0)k_0 = k(R_0);
  2. krok ii: Ri=R(ki−1)R_i = R(k_{i-1}) z wybranego wzoru zasięgu, ki=k(max⁡(Ri; 1,01 r))k_i = k\big(\max(R_i;\ 1{,}01\,r)\big);
  3. koniec, gdy ∣ki−ki−1∣≤10−9⋅max⁡(ki−1; 10−12)|k_i - k_{i-1}| \le 10^{-9}\cdot\max(k_{i-1};\ 10^{-12}), najwyżej 100 kroków.

Liczba kroków jest w sekcji „Wynik” („Iteracje: n”) i na karcie („Liczba iteracji k ↔ R”). Gdy RR jest zadane, iteracji nie ma (wynik „R zadane”). Na koniec kk przeliczane jest na m/d (×86 400\times 86\,400) i – na karcie – na cm/s (×100\times 100).

Przykład liczbowy – „Studnia S-1”

Dane (schemat 8): Q=4,5Q = 4{,}5 m³/h =1,25⋅10−3= 1{,}25\cdot10^{-3} m³/s, s=1,2s = 1{,}2 m, r=0,0635r = 0{,}0635 m, l=1,5l = 1{,}5 m, H=2,6H = 2{,}6 m, ξ\xi – auto, RR – iteracyjnie (Kusakin).

  1. Współczynnik oporów (M→HM \to H):
ξ=2(2,61,5−1)ln⁡1,47⋅1,50,0635=1,4667⋅ln⁡34,72=5,203\xi = 2\left(\frac{2{,}6}{1{,}5} - 1\right)\ln\frac{1{,}47\cdot1{,}5}{0{,}0635} = 1{,}4667\cdot\ln 34{,}72 = 5{,}203
  1. Po 7 iteracjach R=575⋅1,2⋅2,6⋅k=29,96R = 575\cdot1{,}2\cdot\sqrt{2{,}6\cdot k} = 29{,}96 m.
  2. Współczynnik filtracji:
k=0,732⋅1,25⋅10−31,2 (2⋅2,6−1,2)(lg⁡29,960,0635+0,217⋅5,203)=1,906⋅10−4⋅(2,674+1,129)=7,249⋅10−4 m/sk = \frac{0{,}732\cdot1{,}25\cdot10^{-3}}{1{,}2\,(2\cdot2{,}6 - 1{,}2)}\left(\lg\frac{29{,}96}{0{,}0635} + 0{,}217\cdot5{,}203\right) = 1{,}906\cdot10^{-4}\cdot(2{,}674 + 1{,}129) = 7{,}249\cdot10^{-4}\ \text{m/s}

czyli 62,631 m/d (karta: 7,249⋅10−27{,}249\cdot10^{-2} cm/s).

Przy wymuszonym wzorze Sichardta („R = 3000·s·√k – zwierciadło napięte”) te same dane dają R=103,6R = 103{,}6 m i k=8,276⋅10−4k = 8{,}276\cdot10^{-4} m/s (6 iteracji) – wybór wzoru zasięgu zmienia tu kk o ok. 14%.

Przykłady z testów (src/lib/pumping.test.ts):

Dane Wynik
schemat 1, Q=18Q = 18 m³/h, s=1,5s = 1{,}5 m, r=0,15r = 0{,}15 m, M=8M = 8 m, R=120R = 120 m (zadane) k=0,366⋅0,005⋅lg⁡800/(8⋅1,5)=4,427⋅10−4k = 0{,}366\cdot0{,}005\cdot\lg 800/(8\cdot1{,}5) = 4{,}427\cdot10^{-4} m/s, 0 iteracji
schemat 6, Q=36Q = 36 m³/h, s=2s = 2 m, r=0,1r = 0{,}1 m, H=10H = 10 m k=5,998⋅10−4k = 5{,}998\cdot10^{-4} m/s, R=89,1R = 89{,}1 m (Kusakin), 7 iteracji

Rząd wielkości k

Dla orientacji – typowe zakresy współczynnika filtracji (wartości przybliżone, literaturowe; aplikacja ich nie stosuje):

Grunt kk [m/s]
żwiry 10−310^{-3} – 10−110^{-1}
piaski grube i średnie 10−410^{-4} – 10−310^{-3}
piaski drobne 10−510^{-5} – 10−410^{-4}
piaski pylaste 10−610^{-6} – 10−510^{-5}
pyły, gliny 10−910^{-9} – 10−610^{-6}

Wynik demo (7,2⋅10−47{,}2\cdot10^{-4} m/s) odpowiada piaskom średnim do grubych.

Typowe problemy

Komunikat Gdzie Co zrobić
„Uzupełnij: Q, s, …” sekcja „Wynik”, tabela pomiarów, karta wpisz wymienione wielkości. Możliwe pozycje: Q, s, r (muszą być > 0), M (schematy 1, 2, 4, 5), H > s (6, 8, 10, 14 – HH musi być większe od depresji), a (schematy ze zbiornikiem), l (3, 7, 9, 11–14), m0 (12), l ≤ 2h (14 – filtr nie może być dłuższy niż 2(H−s)2(H - s))
„Wynik niefizyczny – sprawdź dane wejściowe” sekcja „Wynik” k≤0k \le 0 lub nieskończone – zwykle R≤rR \le r (zadany zasięg mniejszy od promienia studni), w schemacie 12 m02≤0,14 l2m_0^2 \le 0{,}14\,l^2, w schemacie 11 lub 13 zbyt mała odległość aa względem ll; sprawdź jednostki (rr w metrach, nie w milimetrach)
„Dziennik pompowania: czas nie rośnie (wiersz n)” ostrzeżenie nad edytorem, znacznik na liście czas w wierszu nn jest mniejszy lub równy poprzedniemu – popraw godzinę, datę albo „Czas [min]”
„Dziennik pompowania: odstęp między odczytami ponad 7 dni (wiersz n) – sprawdź datę” ostrzeżenie nad edytorem zwykle błędna data w wierszu nn
„Otwór nie ma uzupełnionego pola „Piezometr/studnia”” po „Pobierz z otworu” uzupełnij pole „Piezometr/studnia” w otworze albo wpisz dane ręcznie
„Podgląd PDF” nieaktywny lista brak wyniku kk i brak odczytów głębokości w dzienniku – uzupełnij dane
„Wstaw harmonogram odczytów” nieaktywny dziennik tabela odczytów nie jest pusta – użyj „Wyczyść” albo dopisz wiersze ręcznie
„Wykres s(t) – co najmniej 2 odczyty z czasem i głębokością.” dziennik uzupełnij godzinę lub „Czas [min]” i głębokość w co najmniej 2 wierszach

Inne wskazówki:

  • Wynik zbyt duży o rząd wielkości – sprawdź, czy QQ jest w m³/h (nie w l/s: 1 l/s = 3,6 m³/h) i rr w metrach.
  • kk nie zmienia się po zmianie „Wzór na zasięg leja R” – w schematach 3, 4, 5, 7, 9–13 RR nie występuje we wzorze; zmienia się tylko pokazany zasięg.
  • Średnia z pomiarów różni się od wyniku głównego – to zamierzone: wynik główny liczony jest z sekcji „Schemat obliczeniowy”, a średnia z wierszy tabeli. Do sprawozdania wybierz wartość świadomie.